ไม่ได้อั๊ฟนาน เนื่องจากทำงานคอจะหลุด = ="
เป็นไงบ้างจ๊ะทุกคน หวังว่าคงจะสบายดีเที่ยวสงกรานต์กันสนุกทุกคนเน้อ (แต่เราทำงานไม่ได้หยุดล่ะ โฮก) เอ็นทรี่ย์ที่แล้วขอบคุณมากน๊าสำหรับทุกคำอวยพร ดีใจมากเลยจ้ะ ขอบคุณมากที่สุด ฮือๆ

วันนี้มาโหมดคิดถึงลูกครับพี่น้อง ลูกของนังริคุก็คือ น้องเหมียวบอมบี้ นั่นเอง มาดูมินิโปรไฟล์กันหน่อยดีกั่ว



ชื่อ - บอมบี้
ชื่อเกาหลี - คิบอม (?)
ฉายา - บี้, บู้บี้, บูบู้, นังบี้, ดั้งแหมบ, หมูเฟค, เกลมลิน, (บลาๆ)
สายพันธุ์ - เปอร์เซียร์
ลักษณะลาย - แท๊บบี้สีเทา
เพศ - หญิง
เกิด - ตุลาคม 2007
อายุ - ปัจจุบันเจ็ดเดือน (แต่ในรูปข้างบนอายุสามเดือน)
อุปนิสัย - แรดขั้นโคม่า
ของโปรด - วิสกัสรสผัก, ผักบุ้งสด, กะหล่ำปลี, บล็อกโครี่ (แน่ใจว่าแมว?)
กิจวัตรประจำวัน - ตื่น, กิน, นอน, เล่น, ทำลายล้าง, ขี้, กิน, นอน
งานอดิเรก - แกล้งลูกแมวที่ตัวเล็กกว่า, ชอบทำหน้างอ
กีฬาที่ชอบ - กินวิบาก
สิ่งที่อยากทำ - เสริมดั้ง (?)
ข้อดีของบี้ - เจริญอาหาร
ข้อเสียของบี้ - กินเท่าไหร่ขี้ออกหมด
คำพูดติดปาก - ครื่ดดด (?)
ฮีโร่ในดวงใจ - เหมียวซิล่า
ของเล่นที่ชอบ - นิ้วคน (?)
คติประจำใจ - อ้อล้อไปเถิดจะเกิดผล

* * *

เป็นไงจ๊ะ ประวัติคร่าวๆลูกเรา หน้ามึนดีมั้ย 555
เฮ้อ ยิ่งพูดยิ่งคิดถึง หลายเดือนที่เราทำงานอย่างเดียวไม่มีเวลาเลี้ยงเอง จนต้องส่งไปให้บุพการีเลี้ยงให้แทน คิดถึงมากมาย เมื่อวานบิดาส่งรูปบี้มาให้ แม่เจ้าพระคุณ ตัวเบ้งขนาดนี้แล้วเรอะลูกช้าน=[]="



บอมบี้อายุ7เดือนแล้วคร๊าบ (หน้างอเหมือนเดิม แมวอะไร๊ = =")



โอ้ว จ้องอะไรอยู่นะนั่น?



ซิมบี้ครับพี่น้อง (เป็นญาติกะซิมบ้า) ดั้งแหมบได้ใจจริงๆ =_,="



พูดมากน่ะมามี๊ แหมบเหมิบอะไรกัน เดี๊ยะปั๊ด..



บูบี้ กะ คุณยาย (มารดานังริคุนั่นเอง) แม๊ ขยันอ้อนแต่บุพการีชั้นนะยะ หมั่นใส้จิงว้อย (ปล นังบี้หน้าบานได้อีก)



และสุดท้าย แม๊นังบี้ ดูท่าคุณเธอซิ ยืนทำมุมเอียง45องศา กร้ากก ออกแนวหวาดระแวงหรือคิดจะแกล้งเค้าก็ไม่รู้ รั่วจริงลูกตรู = =" ดูสโนว์(เหมียวขาว)ทำหน้าสิ ออกแนวเซ็งเป็ดสุดยิด 555 ส่วนหมูหยอง(เหมียวสีส้ม)แฟนสโนว์ ออกแนวไม่สนใจ กรูจะอยู่ข้างๆที่รักกรูครับพี่น้อง เอิกส์ๆ

ปล แอร์พอร์ตมันทำให้ตรีนเราปวดร้าวเข้าไปทุกวัน อ๊ากกก เซ็ง! เครียด! ดร๊วบมัตสึเคน! (ไม่ใช่ละ= =")
ปลxปล ทุกๆคนเป็นไงบ้าง หวังว่าคงจะสบายดีนะจ๊ะ ขอโทษที่ไม่ค่อยได้ไปหาที่บล็อกของเพื่อนๆ เพราะเราทำงานเสร็จก็สลบเหมือดแล้ว นานชาติจะupซักที ขอโต๊ดเน้อ=[]=

คิดถึงนะจ๊ะ

อีกไม่กี่นาทีก็จะผ่านไปแล้วสินะ..
วันเกิดปีนี้ช่างเรียบง่าย ทำงานอย่างเดียว กลับมาก็สลบตาย
เฮ้อเหงานิดหน่อยแฮะ คิดถึงพ่อแม่กับน้องสาว

วันเกิดที่ไม่ต่างอะไรกับวันธรรมดาทั่วไป

แม้จะเป็นอย่างนี้อยู่เสมอแต่ก็ยังรู้สึกชินไม่ได้
อาจเป็นเพราะคนปากแข็งหรือยิ้มเก่งในสายตาใคร

จริงๆแล้วกลับละเอียดอ่อนกับเรื่องแบบนี้ละมั้ง
เราเป็นคนใส่ใจกับวันเกิดของเพื่อนสนิทหรือคนที่เราแคร์ อย่างมาก
เราอยากให้เค้ายิ้ม อยากให้เค้าดีใจที่ได้รับคำอวยพรจากเรา
ที่เค้าได้รับรู้ว่าเราใส่ใจเค้าอยู่เสมอ

แต่พอถึงวันพิเศษของตัวเองขึ้นมา
แล้วมันเงียบเหงาหรือเค้าลืมมันไป เราก็คงอดเศร้าไม่ได้ละมั้ง

แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยในความเศร้าเหล่านั้น ก็ยังมีสิ่งที่ทำให้เรายิ้มได้
 
ครอบครัวและเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ยังคงจำวันเกิดเราได้เสมอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
และมักจะมีคำอวยพรดีๆจากพวกเขาเสมอ ในยามที่วันเกิดเราไม่มีใคร หรือตัวเราจะอยู่ไกลคนละซีกโลก

ขอบคุณมากๆนะคะ สำหรับคำอวยพรที่หลายๆคนมอบให้ ไม่ว่าจะเป็นบุพการี น้องสาว, เพื่อนเก่า(แก่)อย่าง เพนท์ ปิง เปิ้ล ฝน, เหน่ง, แพร, พี่แช๊ด, นังอิ๋ม, เพื่อนๆชาวKPGที่น่ารัก, อิหนูเลย์มะจาเล่, ครูไวท์โตะ, หนูออมมี่, น้องนิกกี้, เซเลน่าเพื่อนน้องเฮนรี่, น้องนัทเด็กศิลป์ และน้องๆในบอร์ดฟิก

และที่ลืมไม่ได้คืออิเจ๊เพ้นท์(อีกรอบ) ขอบคุณสำหรับของขวัญตุ้มหูL เป็นของขวัญวันเกิดชิ้นเดียวที่มีคนให้กูในยามที่ห่างไกลพ่อแม่ ขอบคุณมึงมากเลยว่ะ ดีใจจริงๆ ขอบคุณที่ใส่ใจกูอยู่เสมอ รักมึงมากที่สุดในโลก

และสุดท้าย..



เค๊กวันเกิดในฝันจากน้องLและมัตสึเคนที่รักของอิอิ้ม
(เพ้อได้อีกเหอะเมิง = =")

ปล เหน่งว้อย ปีนี้เราหายกันแล้วนะ 555