Riku陸 [Yunho♥Jaejoong and others Y fictions] Les fleur du mal unfold.. Dark demon of my soul..

เมื่อเช้าตอนออกไปทำงาน กำลังนั่งฟังข่าวในรถแท็กซี่ แล้วอยู่ๆก็มีข่าวแทรกเข้ามาตอนเรากำลัง
จะลงรถพอดี ว่าเอ็มเจที่เรารัก จากไปแล้วตลอดกาล..

รู้สึกเหมือนอึ้งไปนาน หัวสมองขาวโพลน จ่ายเงินอย่างเบลอๆ เกือบลืมตอกบัตรเข้าทำงาน
เดินกลั้นน้ำตาไปตลอดทางแล้วก็ทนไม่ไหว ร้องไห้ที่ทำงานจนได้ รู้สึกเหมือนสูญเสียญาติผู้ใหญ่
ในครอบครัว เพราะเขาคือฮีโร่ในดวงใจเรามาตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ..

คนอื่นอาจจะคิดว่าเราบ้าที่ร้องไห้ให้คนที่ไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ แต่สำหรับเรามันไม่ต่างกัน
ไม่ว่าจะเป็นคนใกล้ชิดหรือห่างไกล ตราบใดที่เขาเหล่านั้นคือคนที่เรารัก เราก็เสียใจทั้งนั้น..
คนตายทั้งคนจะให้มานั่งหัวเราะรึไง.. 

จากวันนี้ไป..เขาจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว.. ต่อไปนี้จะไม่มีเอ็มเจอีกแล้ว..
ไม่มี..อีกแล้ว..

จนถึงตอนนี้ก็ยังเสียใจอยู่.. มันทำใจยากเหมือนกันนะ ที่จะให้เชื่อว่าเขาจากพวกเราไปแล้วจริงๆ..
ทั้งที่เมื่อวานเรายังนั่งดูดีวีดีที่สั่งมาจากอเมริกา.. ยังยิ้มตามเอ็มเจ..
ยังรอคอยที่จะได้ดูคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของเอ็มเจอยู่เลย..

แต่วันนั้น..มันคงไม่มาถึงอีกแล้ว..

หลับให้สบายนะ.. เอ็มเจ ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคุณ..ขอให้คุณมีความสุข..
เราจะรักคุณตลอดไป.. คุณจะอยู่ในหัวใจของพวกเราตลอดไป..

.
.

เอ็นทรี่ย์นี้ขอไว้อาลัยให้แด่ ศิลปินที่เรารักมาก..
และจะรักตลอดไป.. Michael Jackson.. 

Wishing you were somehow here again..
Wishing you were somehow near..
Sometimes it seemed if I just dreamed..
Somehow you would be here..

Wishing I could hear your voice again..
Knowing that I never would..
Dreaming of you won't help me to do..
All that you dreamed I could..

Passing bells and sculpted angels..
Cold and monumental..
Seem for you the wrong companions..
You were warm and gentle..

Wishing you were somehow here again..
Knowing we must say goodbye..
Give me the strength to try..
Help me say goodbye..

29/08/1958 - 25/06/2009
R.I.P my angel of music.. Michael Jackson..

ขอเชิญทุกๆท่านร่วมไว้อาลัยให้เขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยกันนะคะ..

เอ็นทรี่ย์นี้อดอัพไม่ได้จริงๆ หลังจากไปอ่านเจออะไรบางอย่างที่มันทำร้ายจิตใจเราจริงๆ ข้อความจากพวกเกลียดไม่มีเหตผล ไม่มองที่ตัวตนของคนๆหนึ่งอย่างแท้จริง ด่าว่าสาปแช่งสารพัด เขาจะทำอะไรก็ผิดไปหมดทุกอย่าง มองด้านเดียว อยากจะคิดอะไรก็ช่าง จะว่าร้ายใครยังไงก็ช่าง ไม่สนว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง

"เอเลี่ยน.."

"โรคจิต.."

"วิปริต.."

"ไอ้หน้าผี.."

"ใกล้ตายหรือยัง..?"

"สมน้ำหน้ามัน.."

คำพูดโหดร้ายเหล่านี้คือสิ่งที่คนๆนึงที่เรารักโคตรๆเลยก็ว่าได้โดนรุมด่ามาตลอดทั้งชีวิต ต้องทนกับคำวิจารย์จากพวกใจหินมาตลอดทั้งชีวิต แต่เขาก็ยังยิ้มสู้เสมอ คนๆนั้นคือ

"ไมเคิล แจ็คสัน" 

เอ็มเจคือศิลปินเดี่ยวหนึ่งเดียวในดวงใจที่เรารักและชื่นชมมาตั้งแต่จำความได ้และเราก็รักในตัวตนของเขา รักในผลงานของเขา รักในความสามารถของเขา ที่จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่เห็นมีใครเฉียดใกล้เขาได้สักคน

เราไม่เคยสนว่าชีวิตส่วนตัวของเขาจะเป็นยังไง ไม่เคยมองเขาเป็นตัวประหลาดเหมือนที่ใครหลายคนมอง เราว่าเราเข้าใจเขานะ เอ็มเจก็เหมือนเด็กคนนึงที่ยิ้มเก่งแล้วก็จิตใจบริสุทธิ์ แค่ไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เหมือนที่ใครหลายคนไม่อยากโตแต่ต้องเก็บงำความรู้สึกนั้นไว้ในใจ มันก็แค่นั้น

คดีต่างๆที่ใครหลายคนรุมสมน้ำหน้าเขา ความจริงมันเป็นอย่างไรก็ยังไม่รู้เลย แค่นี้ก็พาลตัดสินไปแล้วว่าเขาเป็นคนไม่ดี ไม่เคยมองสองด้าน ไม่เคยให้โอกาสเขา คนเราก็เหมือนเหรียญนั่นแหละที่มีสองด้าน คนเราทุกคนก็เป็นอย่างนั้น ไม่มีใครดีหรีือเลวไปเสียหมดทุกอย่าง ทั้งที่โดนว่าถึงขนาดนั้น แต่เขาก็ยังยิ้มสู้! เพื่อแฟนๆของเขา

เอ็มเจเป็นคนที่ยิ้มสวยมาก และทุกครั้งที่ยิ้มมันก็ทำให้โลกของเขาสดใส รวมทั้งโลกของแฟนๆเขาด้วย ถึงเขาจะเจอปัญหามากมายแต่ก็เหมือนจะเบาลงได้ด้วยรอยยิ้มของเขา ทุกครั้งที่เขายิ้มมันทำให้เรารู้สึกเช่นนั้น ทั้งที่ข้างในเขาอาจจะร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตาแล้วก็ได้ 

สิ่งแย่ๆที่เกิดขึ้นในชีวิตเขา ทุกสิ่งที่ทำให้เขาท้อใจ รวมทั้งใบหน้าที่ถูกทำลายไปเพราะศัลยกรรมพลาสติก เรารู้สึกเสียใจกับเขา แต่เราก็ไม่เคยเลิกรักเขา และก็ได้แต่ให้กำลังใจจากตรงนี้ แต่เราก็เชื่อว่าเขาคงรับรู้ได้ เพราะแฟนเพลงที่รักใน"ตัวตน"ของเขาจริงๆ มีอยู่มากมายทั่วโลก

ดูจากข่าวคอนเสิร์ตที่กำลังจะมีขึ้นที่ลอนดอนเดือนกรกฎาคม2009นี้เ้ป็นเครื่องพิสูจน์ได้เป็นอย่างดี แฟนๆของเขาให้การต้อนรับอย่างล้นพ้น จนเขาเองยังไม่อยากจะเชื่อ จนผู้จัดต้องเพิ่มรอบจาก10รอบเป็น50รอบ(โดยไม่เห็นใจเอ็มเจเลย เขา50แล้วนะอายุน่ะ จะกอบโกยไปไหน)

ฉายา "ราชาเพลงป็อป" จะได้มาได้ยังไงถ้าไม่ใช่เพราะความอัจฉริยะทางดนตรีของเขา และนั่นก็ยังเป็นสิ่งที่เราชื่นชมอยู่เสมอไม่เคยเปลี่ยนแปลงไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน  

เราได้แต่หวังว่าข่าวที่เขาจะมาแสดงที่เมืองไทยด้วยนั้นจะเป็นความจริง เพราะตอนที่เอ็มเจมาครั้งแรกเรายังเด็กมากเกินที่จะไปดูความยิ่งใหญ่ ยังเสียดายมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ครั้งนี้ถ้าเขามาจริงๆเราจะต้องซื้อบัตรแถวหน้าให้ได้ ถ้าพลาดครั้งนี้โอกาสคงไม่มีมาอีกแล้ว เพราะอายุเอ็มเจก็มากแล้ว ไหนจะโรคที่รุมเร้า เราสงสารเขา ไม่อยากให้ฝืนร่างกายมาก

แต่ยังไงก็ยิ้มสู้นะเอ็มเจ เราคิดถึงคุณเสมอ รอคุณเสมอ แฟนๆคุณที่ไทยต้องมีเยอะแน่นอน และทุกคนเป็นกำลังใจให้คุณ 

เรารักคุณนะMJ!!!