Riku陸 [Yunho♥Jaejoong and others Y fictions] Les fleur du mal unfold.. Dark demon of my soul..

ริคุเกิดปัญหาสายเน็ทประท้วงที่บ้าน ไม่ยอมไซน์อิน ซานามาอัพแทนเค่อะ -[]-

Title :: "Oh Baby!"

Paring :: Alfons Heiderich x Edward Elric

Rating :: PG-13

Story :: Zanael x Riku

Fanart add :: Zanael

Written By :: Riku

Noted :: ของขวัญวันเกิดล่วงหน้าแด่น้อง Chobits และประชดตัวเองในวันจ่อย

Summary :: มันถือว่าเป็นฟิกได้มั้ยเนี่ย =[]=" ถือว่าเป็นฟิกห่ามประชดชีวิตของคนบ้าอย่างเราละกันนะคะ อ่านไปเถอะอย่าคิดมาก (เราเปลี่ยนจาก "คุณเอ็ดเวิร์ด" เป็น "เอ็ดเวิร์ดซัง" เพื่อให้เหมาะกับซานาเหมือนเดิมนะเคอะ)

Warning :: FMA The Movie Spoiler if you dont know who Alfons Heiderich is..

*Oh Baby!*

แสงแดดในยามบ่ายแม้จะจ้าสักเพียงใดแต่ก็ไม่ช่วยให้มิวนิคในยามนี้อบอุ่นขึ้นได้บ้างเลย ร่างบางในชุดเสื้อกั๊กสีน้ำตาลเข้มกระชับผ้าพันคอสีขาวขณะวางดินสอที่ใช้เขียนแบบจรวด ดวงหน้าใสเงยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงกุกกักที่ประตูห้อง

"กลับมาแล้วครับ.." เด็กหนุ่มร่างสูงก้าวขามานั่งที่เตียงอย่างช้าๆ เอามือกุมหน้าผากตนเอง

"อัลฟอนส์.." ร่างเล็กหันไปมองคนอายุน้อยกว่า ผิวที่ขาวอยู่แล้วทำให้ดวงหน้าคมสันดูซีดเข้าไปใหญ่ "นายเป็นอะไรหรือเปล่า วันนี้ดูซีดๆชอบกลนะ.."

"มะ...ไม่เป็นไรครั...อุ๊บ!" อัลฟอนส์เอามือปิดปาก สองเท้ากระวีกระวาดพาร่างอ่อนแรงเข้าไปในห้องน้ำ

"อ๊วกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!"

"ยังจะว่าไม่อีก.." ดวงหน้าสวยบู้บี้เล็กน้อยเมื่อเดินตามมาถึงที่ห้องน้ำ แต่มือบางกลับลูบหลังให้อีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง "ฉันว่าเราไปหาหมอกันดีกว่า"

"ไม่เป็นไรครับ.." ร่างสูงเอ่ยเสียงเบา มือใหญ่เอื้อมไปปิดวาล์วก็อกน้ำหลังจากล้างหน้าไปนับสิบครั้ง "ผมแค่รู้สึกไม่ดีเท่านั้นเอง ไม่ต้องไปหาหมอหรอกครับ นอนพักเดี๋ยวก็หา.."

"ไม่ได้!!" ร่างบางขัดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ มือเล็กยกผ้าขนหนูสีขาวขึ้นซับหยาดน้ำที่เกาะอยู่บนใบหน้าซีดเซียวแผ่วเบา "ดูหน้านายสิ จะเป็นไก่ต้มอยู่แล้ว"

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" เสียงหวานปรามเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะพูดว่า 'แต่' เขาโยนผ้าขนหนูทิ้งไว้ที่อ่างล้างหน้าอย่างไม่ใยดี ก่อนลากเด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่าให้เดินตามออกมา "ไปหาหมอกับฉันเดี๋ยวนี้เลย"

"ง่ะ...เอ็ดเวิร์ดซัง.."

*

*

แม้ในวันนี้จะมีคนไข้มาใช้บริการคลีนิกของคุณหมอ 'รอย' ไม่มากนัก แต่กลิ่นยาและเสียงที่เงียบราวป่าช้าสร้างความพะอืดพะอมให้เด็กหนุ่มร่างสูงอย่างมากจนเขาต้องขอตัวออกมาสูดอากาศข้างนอก

"อีกสองคนก็ถึงคิวนายแล้วล่ะ.." มือเล็กยื่นแก้วที่มีน้ำอยู่ครึ่งหนึ่งให้อีกฝ่าย "แต่พยาบาลบอกว่าคนไข้ที่มาฝากครรภ์อาจจะตรวจนานหน่อยล่ะนะ.."

"เอ็ดเวิร์ดซังครับ..." ดวงตาสีฟ้ามองคนตัวเล็กกว่าอย่างมีความหมาย

"หืม..?" ร่างบางเอ่ยถามขณะเดินเอาแก้วกระดาษที่เพิ่งกระดกน้ำหมดเกลี้ยงไปทิ้ง

"ความจริง...ผม..." มือใหญ่วางแก้วกระดาษที่น้ำถูกจิบไปเพียงเล็กน้อยไว้ด้านข้าง "ความจริงแล้วผมท้องน่ะครับ.."

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"เอ็ดเวิร์ดซัง!!" อัลฟอนส์ตกใจ รีบวิ่งไปประคองคนที่เพิ่งเอาหน้าจูบพื้น

"นาย..." ริมฝีปากบางพ่นเศษดินออกจากปาก "นายท้อง!!!!!!!!!!!!!!!"

"อย่าเอ็ดไปสิครับ!!" เด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่ารีบเอามือปิดปากอีกฝ่าย "เรื่องนี้มันพูดที่นี่ไม่ได้..กลับก่อนเถอะครับแล้วผมจะเล่าให้ฟัง"

"แต่ว่า...แล้วหมอ.."

"เรื่องนี้ผมบอกใครไม่ได้นอกจากคุณ.." เสียงทุ่มนุ้มเอ่ยอย่างจริงจัง "นะครับ...เชื่อผม..."

"..................."

*

*

"อัลฟอนส์นายบ้าไปแล้ว!!!" เสียงแหลมโพล่งขึ้นทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้าน "ผู้ชายจะมาท้องได้ยังไง!!"

"ได้สิครับ.." ดวงหน้าหล่อเหลาประจันกับดวงหน้าสวย "คุณจำวันที่เราผลัดกันทำได้มั้ยล่ะครับ.."

เอ็ดเวิร์ดหน้าร้อนผ่าว "ผะ..ผลัดกันทำอะไรกัน.." แก้มเนียนขึ้นสี "ฉัน..จำไม่เห็นได้เลย"

"โธ่..เอ็ดเวิร์ดซังครับ" เด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่าถอนหายใจ ฝ่ามือใหญ่ลูบใบหน้าขึ้นลง "ช่างเถอะ เอาเป็นว่าผมจำได้แล้วกัน" เขาบีบมือเล็กเบาๆ "วันนั้นแหละครับที่ผมท้อง.."

"ถะ..ถึงงั้นก็เถอะน่ะ.." คนตัวเล็กแทบอยากจะเอาศีรษะโหม่งโลก "มันก็ยังไม่เกี่ยวกับที่ผู้ชายท้องได้อยู่ดีนั่นล่ะ!!"

"เกี่ยวสิครับ.." ดวงตาสีฟ้ามองดวงตาสีทองอย่างลึกซึ้ง "ก็ตระกูลผมน่ะ เป็นตระกูลที่ผู้หญิงออกไปทำงาน ส่วนผู้ชายอยู่กับบ้าน" ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้ม "ดังนั้นผู้ชายจึงเป็นฝ่ายท้องแทนผู้หญิงโดยไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กันก็ได้.."

"นายเพี้ยนไปแล้วเรอะ!!" มือบางสลัดมือของอีกฝ่ายออก "คนนะไม่ใช่ปลากัด!! จะได้จ้องตากันแล้วท้องน่ะ!!"

"มันเป็นเรื่องจริงในตระกูลผมนะครับเอ็ดเวิร์ดซัง!!" คิ้วบนดวงหน้าหล่อเริ่มขมวดเข้าหากัน "คุณต้องเชื่อผม.."

"นะครับ.."

น้ำเสียงและใบหน้าสุดแสนจะจริงจังเริ่มทำให้ท่าทีค้านหัวชนฝาของร่างเล็กลดลง

"ทำไมโลกนี้มันช่างต่างกับโลกของฉันอย่างนี้นะ" มือบางปาดเหงื่อที่เริ่มไหลย้อยเข้าตาจนแสบทั้งที่อากาศหนาว "ไม่นึกว่าจะต่างกันสุดขั้วขนาดนี้"

.

.

"เรื่องของตระกูลผมไม่ค่อยมีใครรู้หรอกครับ.." ร่างสูงโปร่งเอ่ย เมื่อคนทั้งคู่หย่อนกายลงที่โซฟา "เพราะว่ามันค้านกับทฤษฎีของนักวิทยาศาสตร์..." นิ้วกร้านทั้งสิบสอดผสานกันเบาๆ "ถ้าหากมีใครรู้เข้าพวกเราคงต้องถูกจับไปทดลองแน่ๆครับ"

อัลฟอนส์รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากฝ่ามือเล็กที่เคลื่อนมาทาบทับ

"แต่หลังสงคราม ในตระกูลก็เหลือผมเพียงคนเดียว.."

"อัลฟอนส์..." ดวงหน้าสวยฉายแววเห็นอกเห็นใจ "ตระกูลของนายคงลำบากมาก..นายคงจะเหงา"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ.." ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้ม "ก็ตอนนี้ผมมีคุณอยู่แล้วนี่ครับ.."

"งั้นในนี้.." มือบางแตะเข้าที่หน้าท้องของอีกฝ่ายอย่างกล้าๆกลัวๆ "ก็มีลูกของฉันอยู่น่ะสิ.."

"ใช่ครับ...ลูกของคุณกับผม" เด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่าผสานมือกับคนตัวเล็กเบาๆ "ชีวิตที่เราสองคนร่วมกันสร้างขึ้นมา"

"อึ่ก..."

"เอ็ดเวิร์ดซัง?" ร่างสูงมองอย่าง งงๆ "เป็นอะไรไปครับ.."

"ฮื๊ออออ อัลฟอนส์!!!~" ร่างบางกระโจนใส่อีกฝ่าย หยาดน้ำใสไหลออกจากดวงตาสีทองอย่างมากมาย "ฉันดีใจ..ดีใจจริงๆๆ"

"อย่ารุนแรงนักสิครับ.." เสียงทุ้มอู้อี้เนื่องจากถูกบดบังด้วยหัวไหล่ของคนอายุมากกว่า "เดี๋ยวจะกระเทือนถึงลูกนะครับ"

เอ็ดเวิร์ดสะดุ้ง ถอยครูดออกไปจนหลังกระแทกกับขอบโซฟา "ขะ..ขอโทษ"

"ไม่ต้องห่วงนะครับ.." ดวงหน้าหล่อเหลายิ้ม "เด็กคนนี้จะต้องคลอดออกมาอย่างปลอดภัย.."

"อัลฟอนส์นายไปนอนซะ"

"หา..?" ร่างสูงงุนงงที่จู่ๆอีกฝ่ายก็เปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน "แล้ว..ข้าวเย็น.."

"ฉันจะทำเอง" มือบางยังคงออกแรงดึงวงแขนแกร่งอย่างไม่สนใจ "ไปนอนรอในห้อง"

"ตะ..แต่ว่า" เด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่ารู้สึกได้ถึงความหายนะที่กำลังจะมาเยือน "แต่คุณทำอาหารไม่เป็นนี่ครับ"

"ไม่เป็นก็จะทำ"

"คนท้องเขาต้องบำรุงนะครับ" มือแกร่งปาดเหงื่อที่เริ่มหยด "แบบที่ผ่านๆมาน่ะกินไม่ได้หรอกนะครับ"

"หมายความว่ายังไงที่ผ่านๆมาน่ะหา.." คนตัวเล็กหยุดเดิน หันกลับมาประจันหน้าคนตัวสูง คิ้วเรียวกระตุกขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ "นายว่าฉันฝีมือห่วยเรอะ"

"เอ่อ..ไม่ใช่ครับ" แม้จะพูดออกไปแบบนั้น แต่อัลฟอนส์รู้สึกว่าตนเองกำลังผิดศีลข้อสี่ "คือ..ผมเกรงใจคุณน่ะครับ"

"เกรงใจอะไรกันเล่า ฉันจะเป็นพ่อคนอยู่แล้ว" ดวงหน้าสวยยิ้มแป้น กดอีกฝ่ายลงที่เตียงนุ่ม "นอนรออยู่นี่แหละนะ แป๊บเดียวเมนูสวรรค์ของนายก็จะมาส่งถึงที่แล้ว"

"ดะ..เดี๋ยวครับเอ็ดเวิร์ดซ๊างงงง!!!" ดวงตาสีฟ้ามองมือตนเองที่เอื้อมคว้าอากาศ กระดูกสันหลังชาวาบเมื่อนึกถึงเมนูสวรรค์ที่กำลังจะมาถึง "ไม่ต้องผุดไม่ต้องเกิดกันล่ะทีนี้.."

ร่างสูงทึ้งผมสีทองของตนเอง นึกอยากชิ่งตายขึ้นมาตะหงิดๆที่เอาอาการโรคกระเพาะไปล้อเล่นกับคนจริงจังอย่างเอ็ดเวิร์ด เขาแค่อยากจะแกล้งอีกฝ่าย ไม่นึกว่าผลกรรมที่ตามมาจะมหาศาลถึงเพียงนี้

จนถึงตอนนี้เขายังลืมไม่ลงเลยว่าครั้งสุดท้ายที่กินอาหารฝีมือคนๆนั้น ตัวเองต้องเข้าโรงพยาบาลถึงสิบสองวันเต็มเนื่องจากร่างบางเผลอทำยาถ่ายหกลงไปในหม้อสามขวด ที่รอดมาได้ก็นับว่าสวรรค์ทรงโปรดแล้ว ถ้าหากต้องกินอีกรอบล่ะก็..

//..อ๊ากกกกกม่ายยยยย!!!!! เงาหัวตรูหายไปแล้ว!!!!!!!... //

หรือว่าเขาจะไม่ยอมกินแล้วบอกความจริงว่ากุเรื่องขึ้นมาล่ะ แบบนั้นมีหวังตายด้วยแขนกลพิฆาตอรหันต์จังกึมของอีกฝ่ายเป็นแน่ ยิ่งเลือดร้อนอยู่ด้วย กินก็ตาย ไม่กินก็ตาย โฮกกก จะทำไงดีล่ะทีนี้!!

"ใครก็ได้...ช่วยผมด้วย....ผมยังไม่อยากต๊ายยย!!!!"

จบเหอะ กร๊าก

*

*

กรุณาคอมเม้นต์ เพื่อผลประโยชน์ของตัวท่านเอง-[]-//
ท่านอาจได้รับเมลล์ลึกลับส่งไปให้ท่านหลังจากคอมเม้นต์
(ใครคอมเม้นต์แต่ไม่ลงเมลล์ก็อด เพราะไม่รู้จะส่งยังไง ใครลงแค่เมลล์ก็อด)

*EDIT* ตอบคำถามทั้งหลายแหล่เค่อะ เอิกส์ๆ

รู้สึกจะมีหลายคำถามเข้ามาเหลือเกิน กร๊ากกก ก็จะตอบล่ะนะค๊า ><

1. คุณชายไฮเดท้องจริงหรือไม่?
ตอบ - ไม่ได้ท้องค่ะ เราก็เขียนไว้โต้งๆนี่นาว่าพี่แกเป็นโรคกระเพาะแต่แหลถั่วว่าท้อง =_,=" (ไม่รู้เพราะบางคนอ่านไม่จบ อ่านข้าม อ่านบลาๆ หรือว่าเราบรรยายห่วยกันแน่=[]=" เลยอ่านไม่เข้าใจกัน)

2. คุณชายไฮเดเป็นหญิง เคะ หรือริบะ?
ตอบ - สำหรับเรา คุณชายเป็นเสะเท่าน๊านนน ><!!!! แต่ถึงจะแอบริบะสองสามทีเราก็ไม่ว่าหรอกกร๊ากกกก พอรับได้ แต่ถ้าจะให้โดนถั่วกดเต็มๆ หรือเป็นเคะเต็มๆอย่างที่เราเคยเห็นมาเวบนึง อันนั้นรับไม่ได้อย่างแรง น้ำตาจะร่วง โฮกกกกกกก =[]="

3. สรุปแล้วทั้งสองคน 'ผลัดกันทำ' จริงหรือไม่ ทำไมถั่วจำไม่ได้?
ตอบ - ก็เพราะไม่ได้ผลัดกันทำจริงน่ะสิ ถั่วมันถึงจำไม่ได้ กร๊ากกก คุณชายเนียน(แหล)ได้น่าเชื่อถือไปนีดส์ กร๊ากกก ขนาดคนอ่านยังหลงเชื่อเลย แล้วถั่วจะเหลือเหรอเคอะ >[]<!!

ไม่รู้เราตอบหมดยัง สงสัยไรก็ถามเข้ามาได้อีกนะค๊า อ้อสำหรับเมลลึกลับ ตอนนี้เราส่งให้ถึงคอมเมนต์ที่ 90นะจ๊า (มีเมลของจิ้งจอกน้อยและคุณ TJโดนตีกลับค่ะ สงสัยที่อยู่จะผิด =[]=") *คุมะคลาวด์ซังเราส่งเมลลึกลับให้แล้วน๊า^^*

*

*

อีกนิดส์ หน้ารวมฟิกอั๊ฟเดทแล้วนะจ๊า ไปดูฟิกเรื่องถัดไปที่เราจะเขียนได้นะ^^ จิ้มเค่อะจิ้ม